Als ik het even niet meer weet, ga ik naar buiten. Niet omdat dat zo bijzonder is, maar omdat het werkt. Een half uur in het groen en mijn hoofd is rustiger dan na een hele middag piekeren binnen.
De natuur heeft geen haast. Een boom groeit in zijn eigen tempo, het seizoen komt wanneer het komt. Als je daar vaker tussen loopt, ga je vanzelf wat zachter voor jezelf worden. Dat klinkt soft, maar het is gewoon praktisch.
Je hoeft er niet ver voor te reizen. Een rondje door het park, een stuk langs het water, even met je handen in de aarde. Het gaat niet om de afstand, het gaat om de rust die je meeneemt als je weer naar binnen gaat.
In een paar afleveringen op het kanaal vertel ik wat de natuur me door de jaren heen heeft geleerd. Kijk mee op YouTube.